Zapoznając się z metoda TEACCH musimy najpierw powiedzieć na jakiej podstawie tworzymy indywidualne programy dla dzieci autystycznych. Do niedawna panowało przekonanie, ze dzieci autystycznych nie można poddawać badaniom testowym.

Większość testów inteligencji, którymi posługują się psycholodzy ma na celu uzyskanie ogólnego wyniku w formie liczbowej (IIQ). Badania te maja jednak bardzo ograniczoną wartość w planowaniu nauczania dzieci autystycznych. W przeciwieństwie do dzieci prawidłowo rozwiniętych autystycy nie reagują właściwie w sytuacjach badania testowego co prowadzi do błędnych ocen i wniosków.

W przeszłości mówiono, ze brak możliwości testowania dzieci autystycznych wynilka z braku ich motywacji do brania udziału w badaniu, co z kolei nie pozwalało określić nawet prawdziwego IIQ tych dzieci. Dopiero badania kliniczne (prowadzone przez zespól TEACCH) wykazały, ze możliwości dzieci autystycznych mogą być właściwie ocenione, jeśli zadania testowe są przystosowane do poziomu rozwoju dziecka i tak powstał test PEP-R. Zasadniczym zadaniem PEP-Ru jest ocenienie siedmiu sfer rozwoju. Do każdej z nich przygotowano zadanie o rożnym stopniu trudności. Test jest przeznaczony przede wszystkim dla dzieci funkcjonujących na poziomie przedszkolnym lub niższym (z takimi dziećmi pracuję). PEP-R dostarcza informacji na temat rozwoju umiejętności naśladowania, percepcji, motoryki malej i dużej, koordynacji wzrokowo – ruchowej, czynności poznawczych, komunikacji i mowy czynnej.

Test umożliwia również określenie stopnia zaburzeń zachowania w reakcjach miedzy ludzkich, nawiązywania kontaktów I reakcji emocjonalnych. W zabawie, w sposobie reagowania na bodźce zewnętrzne oraz stopnia zaburzeń rozwoju mowy.

Praca w każdej ze sfer rozwojowych rozpoczyna się od określenia „wyłaniających się” umiejętności. W ten sposób osiągamy cele nauczania:

1. Program nauczania jest skoncentrowany na zdaniach, które odpowiadają wykazywanych przez dziecko indywidualnych możliwościach uczenia się.

2. Rozpoczęcie pracy na odpowiednim poziomie zwiększa możliwość osiągnięcia sukcesu.

3. Prawodpodobienstwo rozwinięcia pozytywnej relacji miedzy procesami nauczania a uczenia się – zmniejsza się ilustracja dziecka, rodzica, nauczyciela.