Treści j. polskiego muszą i są nierozerwalną częścią całego proce­su terapii i nauczania. Wzbogacenie słownictwa biernego i czynnego oraz stały rozwój mowy czynnej to główne cele realizowane na tym po­ziomie nauczania.

W realizacji treści na tym poziomie nauczania biorą udział dzieci, które zrealizowały całą strukturę przygotowującą do używania mowy czynnej poprzez ćwiczenia postrzegania słuchowego, poznawcze, rozumienia mowy itp. i w pełni są przygotowane do zadań przewidzianych w strukturze technik szkolnych.

Zadania ogólne:

1. Nazywanie przedmiotów i czynności oglądanych na obrazkach.
2. Identyfikowanie, rozróżnianie i rozpoznawanie przedmiotów natu­ralnych i na obrazkach wg ich cech /przymiotniki/.
3. Rozumienie i wykonywanie poleceń słownych, związanych ze sto­sunkami przestrzennymi /nad, pod, obok, za/.
4. Klasyfikacja przedmiotów wg charakterystycznej cechy.
5. Naśladowanie dźwięków.
6. Używanie rzeczowników, czasowników, przymiotników.
7. Budowanie prostych zdań.
8. Rozróżnianie, rozpoznawanie i odtwarzanie prostych układów ryt­micznych i melodii.
9. Rozpoznawanie całościowe słów.
10.Eliminowanie mowy skojarzeniowej i powtarzania.
11.Wyrażanie własnych potrzeb.

Ćwiczenia edukacyjne: mowa czynna

- odpowiedzi na pytania za pomocą stów „tak”, „nie”
- posługiwanie się zaimkami /mnie, ciebie, jemu, jej/
- używanie czasu przeszłego często występujących czasowników
- pozdrowienie i podziękowanie
- odpowiedzi na pytania „albo – albo”
- liczba mnoga
- słowne wyjaśnienie funkcji kilku pospolitych przedmiotów
- pytania o czas /codzienne czynności/
- słowne liczenie
- nazywanie kolorów
- pojmowanie czasu
- dni tygodnia.

Jak wynika z proponowanych powyżej treści programowych, cele i za­dania każdego przedmiotu na obu poziomach są ze sobą skorelowane. Takie powiązanie treści może być wprowadzone i realizowane tylko poprzez wspomnianą wcześniej metodę struktury, która jako jedyna po­zwoli w jasny sposób zrozumieć wszystkie zadania, a jednocześnie nie będzie wprowadzać rzeczy nieoczekiwanych, które w przypadku dzieci autystycznych zakłócają proces nauczania i terapii. Realizując wszyst­kie treści programowe metodą zaplanowanych struktur damy dziecku pełną zrozumiałość oczekiwań wobec niego, a co za tym idzie poczucie bezpieczeństwa. Stopień w jakim dziecko będzie realizować treści struktury komunikacyjnej, struktury zachowań społecznych czy na ile będzie w stanie redukować sztywność myślenia pozwoli prowadzącym nauczycielom na ocenę postępów i osiągnięć.